Sempena Hari graduasi pada 9 November lalu, saya telah membuat persembehan iaitu lakunan yang bejudul "anakku, sahabatku". Saya berlakun sebagai ibu tua yang miskin, suami saya dah meninggal. Saya ada dua orang anak yang baik dan rajin.Saya pergi memancing ikan untuk dijadikan lauk, dan menjual pucuk ubi. Kadang-kadang beras tak ada, jadi saya masak ubi kayu untuk makanan keluarga. Anak-anak saya selalu diejek oleh budak-budak nakal sebab mereka miskin dan kena cari kayu api untuk memasak.
inilah wajah saya selepas berlakon tu, pucat aje, macam orang tua yang sakit kan ?
saya sebagai ibu ditengah-tengah yang pakai tudung tu....
Tapi, ada cerita dibelakang pentas. Sebelum berlakun cikgu telah solekkan saya betul-betul macam orang tua. budak-budak lain (boys) telah ejek saya, depa kata saya macam hantulah, macam nenek kebayanlah... jadi saya rasa sangat sedih, dan saya menagis. Cikgu pujuk saya dan sapu sedikit solekan tu, jadi tak lah macam nenek sangat.
inilah wajah saya selepas berlakon tu, pucat aje, macam orang tua yang sakit kan ?
No comments:
Post a Comment